శేషప్ప కవి (క్రీ.శ. 1730–1820) మహాభక్తుడు మరియు మహాకవి. ఆయన తన జీవితమంతా శ్రీ లక్ష్మీ నరసింహ స్వామివారికి అంకితం చేసి భక్తి భావంతో కవిత్వం రచించారు. ఆయన నరహరి శతకం, నృసింహ శతకం, నృకేసరి శతకం అనే మూడు శతకాలను రచించారు. వాటిలో నృసింహ శతకం తెలుగు రాష్ట్రాలలో అత్యంత ప్రఖ్యాతి పొందింది. పూర్వకాలంలో పాఠశాలల్లో బోధించబడింది, ధర్మపురి ప్రజలు ఈ శతకంలోని నీతి మరియు ఆధ్యాత్మిక బోధనలను ఇప్పటికీ గాఢంగా ఆచరిస్తున్నారు.
నృసింహ శతకం లోని ఒక ప్రసిద్ధ పద్యం
సీ. తల్లిగర్భమునుండి - ధనము తే డెవ్వడు
వెళ్లిపోయెడినాడు - వెంటరాదు
లక్షాధికారైన - లవణ మన్నమె కాని
మెఱుగు బంగారంబు - మ్రింగబోడు
విత్త మార్జనజేసి - విర్రవీగుటె కాని
కూడబెట్టిన సొమ్ము - తోడరాదు
పొందుగా మఱుగైన - భూమిలోపల బెట్టి
దానధర్మము లేక - దాచి దాచి
తే. తుదకు దొంగల కిత్తురో - దొరల కవునొ
తేనె జుంటీగ లియ్యవా - తెరువరులకు!
భూషణవికాస! శ్రీధర్మ - పురనివాస !
దుష్టసంహార ! నరసింహ - దురితదూర !
తాత్పర్యం: లోకంలోని మనుషులు పుట్టేటప్పుడు తల్లి గర్భం నుండి ఏ ధనాన్ని తీసుకురారు, అలాగే మరణించేటప్పుడు ఆ ధనం వారి వెంట రాదు. లక్షాధికారి అయినప్పటికీ వాడు తినేది ఉప్పు కలిసిన అన్నమే కానీ, మెరిసే బంగారాన్ని మింగలేడు కదా! కేవలం ధనాన్ని సంపాదించామన్న అహంకారంతో విర్రవీగుతారే తప్ప, వారు కూడబెట్టిన సొమ్ము ప్రాణం పోయేటప్పుడు వారితో తోడు రాదు. కొందరు దానధర్మాలు చేయకుండా లోభత్వంతో ఆ ధనాన్ని భూమిలో పాతిపెట్టి దాచి దాచి ఉంచుతారు. అలా దాచిన సొమ్ము చివరికి దొంగలకో లేదా రాజులకో (ప్రభుత్వానికో) పరం అవుతుంది తప్ప వారికి ఉపయోగపడదు. తేనెటీగలు ఎంతో కష్టపడి తేనెను కూడబెడితే, చివరికి అది బాటసారుల (తేనె పట్టు పట్టే వారి) పాలు అవుతుంది కదా! అలాగే లోభి సొమ్ము ఇతరుల పాలు అవుతుంది.